قبل از برنامه ریزی برای آنژیوپلاستی، پزشک سوابق پزشکی شما رو بررسی میکنه و آزمایشات فیزیکی رو انجام میده. شما همچنین آزمایش تصویربرداری به نام آنژیوگرام کرونری رو برای مشاهده نواحی مسدود شده خواهید داشت. آنژیوگرام کرونری یا همون آنژیوگرافی به پزشک کمک می کند عروق مسدود یا تنگ شده رو به خوبی تشخیص بده. اگر در طول آنژیوگرام کرونری عروق مسدود شده مشاهده بشه، ممکنه پزشک برای انجام آنژیوپلاستی یا قرار دادن فنر تصمیم بگیره. معمولا دستورالعمل های خاصی در مورد خوردن و آشامیدن قبل از آنژیوپلاستی به شما داده میشه. شش یا هشت ساعت قبل از آنژیوپلاستی باید از خوردن یا آشامیدن خودداری کنید. اگر قبل از انجام فرآیند در بیمارستان بستری باشید، مراحل آماده سازی شما ممکن است کمی متفاوت باشه. چه آنژیوپلاستی از قبل برنامه ریزی شده باشه و چه به صورت اورژانسی انجام بگیره، شما ممکن است در ابتدا بررسی های معمولی همچون رادیوگرافی قفسه سینه، الکتروکاردیوگرام (نوار قلب) و آزمایش خون را انجام بدید. شب قبل از انجام فرآیند، شما باید موارد زیر رو انجام بدید:
- قبل از انجام آنژیوپلاستی داروهای مصرفی خود را با دستورالعمل های پزشک تنظیم کنید. پزشک ممکنه از شما بخواد مصرف داروهای خاصی همچون داروهای دیابت را قطع کنید.
- همه داروهای خود را جمع کنید و همراه خود به بیمارستان ببرید.
- داروهایی رو که از طرف پزشک تایید شدن رو تنها با مقدار کمی آب میل کنید.
- خودتون رو برای رفتن به منزل آماده کنید. معمولا بعد از آنژیوپلاستی یک شب باید در بیمارستان بستری باشید. در شرایط نمی تونید رانندگی کنید پس باید یک نفر به شما کمک کنه.
تنها قسمت کوچکی از پوست شما در پا، بازو یا مچ دست برداشته می شه. از این محل، کاتتر (لوله نازک و طولانی) وارد بدن میشه. آنژیوپلاستی ممکنه ۳۰ دقیقه تا چند ساعت طول بکشه. این مدت زمان به سختی کار و تعداد عروق مسدود شده و عوارض حاصل از اون بستگی داره. آنژیوپلاستی معمولا توسط متخصص قلب و یک تیم مراقبتی ویژه از پرستاران و تکنسین ها در یک اتاق مخصوص به نام آزمایشگاه کاتتریزاسیون قلبی انجام می شه. این کار از طریق یک شریان در کشاله ران انجام می شه. البته در موارد کمتر، ممکنه از عروق موجود در بازو یا مچ دست برای انجام آنژیوپلاستی استفاده شه. قبل از انجام فرآیند، ناحیه مورد نظر با محلول ضدعفونی کننده آماد شده و یک ورقه استریل بر روی بدن شما قرار می گیره. یک بی حس کننده موضعی برای بی حس کردن ناحیه مورد نظر تزریق می شه. پدهای الکترودی کوچک بر روی قفسه سینه قرار داده می شود تا در طول انجام فرآیند وضعیت قلبی بررسی بشه. بیهوشی عمومی مورد نیاز نیست. در طول فرآیند هوشیار خواهید بود. از طریق خطوط وریدی ممکن هست مایعات، داروهایی برای ایجاد آرامش و داروهای رقیق کننده خون را دریافت کنید. سپس فرآیند با انجام مراحل زیر آغاز می شه:
- بعد از بی حس کردن ناحیه مورد نظر، یک سوزن کوچک برای دسترسی به عروق پا یا بازو مورد استفاده قرار می گیره. یک برش کوچک بر روی پوست ایجاد می شه.
- پزشک قلب ممکن است یک گاید وایر(سیم راهنما) را توسط کاتتر به عروق شما وارد کنه و به نواحی مسدود شده دسترسی پیدا کنه.
- در جایی که کاتتر قرار داده می شه ممکنه احساس فشار داشته باشید اما نباید درد زیادی حس کنید. اگر درد زیادی داشتید حتما به پزشک اطلاع بدید. همچنین حرکت کاتتر در بدن را نباید حس کنید.
- مقدار بسیار کمی از ماده حاحب از طریق کاتتر به بدن شما تزریق می شه. اینکار به پزشک کمک می کند با استفاده از تصاویر اشعه ایکس نواحی مسدود شده را مشاهده کند.
- یک بالون کوچک در انتهای کاتتر پرباد شده و شریان های مسدود شده را گسترده تر می کند. بعد از اینکه شریان ها کشیده شد، باد بالون خالی شده و سپس حذف می شه. اینکار ممکن است چندین بار انجام بشه.
اگه نواحی مسدود شده ی متعددی داشته باشید، این عمل ممکنه برای هرکدوم از این نواحی تکرار بشه. از اونجایی که کار گذاشتن بالون به طور موقت جلوی ورود جریان خون به بخش هایی از قلبو مسدود می کنه، داشتن درد در قفسه سینه در این حالت عادیه.
-
قرار دادن استنت:
برای بیشتر افرادی که آنژیوپلاستی انجام می دهند، قرار دادن استنت در عروق مسدود شده نیز انجام می شه. زمانی که عروق توسط بالون گسترده شد، استنت در آنها قرار داده می شه. استنت دیواره های عروق را پشتیبانی می کنه و از تنگ شدگی مجدد آنها جلوگیری می کنه. استنت شبیه یک فنر ریز از شبکه سیمی هستش.
- استنتی(فنر) که در اطراف یک بالون در نوک کاتتر قرار گرفته، به سمت عروق مسدود هدایت می شه.
- در عروق مسدود، بالون پرباد شده و فنر گسترش پیدا می کنه و در درون عروق جای داده می شه.
- معمولا استنت برای همیشه در عروق باقی می مونه تا اون رو باز نگه داره و جریان خون به قلب را بهبود ببخشه.
- زمانی که استنت در موقعیت مورد نظر قرار داده شد، بالون برداشته شده و تصاویر بیشتری گرفته می شه تا جریان خون از طریق عروق تازه باز شده مشاهده شه.
- در نهایت کاتتر راهنما از بدن خارج میشه و فرآیند تکمیله.
بعد از قرار دادن استنت، شما ممکن است به درمان های طولانی مدت با موادی همچون آسپرین یا کلوپیدوگرل (پلاویکس ) نیاز داشته باشید تا تشکیل لخته های خون به حداقل برسه.
بعد از آنژیوپلاستی :
معمولا چند روز باید در بیمارستان بستری باشید تا وضعیت قلب شما بررسی شه و داروهای مورد نیاز تنظیم شن. یک هفته بعد از آنژیوپلاستی می تونید به فعالیت عادی خود برگردید. زمانی که به منزل رفتید، نوشیدن مقادیر زیاد آب می تونه به دفع ماده حاجب کمک کنه. از انجام تمرینات ورزشی سخت یا برداشتن اشیای سنگین خودداری کنید. در مورد سایر محدودیت های موجود در انجام فعالیت ها از پزشک یا پرستار سوال کنید. اگر موارد زیر رو مشاهده کردید به سرعت با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید:
- ناحیه ای که کاتتر قرار داده شده بود دچار خونریزی شده یا متورم گشته.
- در ناحیه ای که کاتتر قرار داشت احساس درد دارید.
- نشانه های عفونت همچون قرمزی، تورم و تب دارید.
- در پا یا بازوی خود تغییر دما یا رنگ دارید.
- احساس خستگی و ضعف می کنید.
- درد قفسه سینه دارید یا اینکه دچار تنگی نفس شدید.
رقیق کننده های خون:
خیلی مهمه که شما توصیه های پزشک خود در مورد درمان با داروهای رقیق کننده خون همچون آسپرین را به دقت دنبال کنید. بیشتر افرادی که متحمل انجام آنژیوپلاستی با قرار دادن استنت یا بدون قرار دادن آن شده ان، ممکن است برای ادامه زندگی به آسپرین نیاز داشته باشن. افرادی که استنت گذاشته ان ممکنه به داروهای رقیق کننده خون همچون کلوپیدوگرل برای یک سال یا بیشتر نیاز داشته باشن. اگر سوالی در این مورد داشتید می توانید از پزشک معالج خود کمک بگیرید.
️متخصص قلب و عروق
عضو هیئت رئیسه انجمن قلب فارسشیراز، خیابان زند، کوچه 43، نبش سه راه، کنار آزمایشگاه پیوند، ساختمان مهیار، طبقه سوم تماس: 09172030501 09172030502 09172030503
دیدگاهتان را بنویسید